อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 526 จาก 557 หน้า
สามัญญกัณฑ์ : อัพยยวรรค : เววจนนิบาต 493
ปุเร (นิปาตา) นิบาตในอรรถว่า ข้างหน้า ๒ ศัพท์ คือ อคฺคโต, ปุรโต
ภวนฺตเร (นิปาตา) นิบาตในอรรถว่า “ในภพอื่น ๒” ศัพท์ คือ
ฑ์ : อัพยยวรรค : เววจนนิบาตเปจฺจ, อมุตฺร
๑๑๔๙. อโห หิ วิมฺหเย ตุณฺหี ตุ โมเน ถา’วิ ปาตุ จ
ตงฺขเณ สชฺชุ สปทิ พลกฺกาเร ปสยฺห จ.
๑๑๔๙. วิมฺหเย นิบาตในอรรถความอัศจรรย์ ๒ ศัพท์ คือ อโห โอ้โฮ,
หิ น่าอัศจรรย์
ตุณฺหี ตุณฺหีนิบาต (ภเว) ย่อมเป็นไป โมเน ในความนิ่ง
(ปาตฺวตฺถนิปาตา) นิบาตมีอรรถว่า ปรากฏ แจ้งชัด ๒ ศัพท์
คือ อาวิ, ปาตุ
ตงฺขเณ (นิปาตา) นิบาตในอรรถ “ขณะนั้น เดี๋ยวนั้น ทันทีทันใด” ๒
ศัพท์ คือ สชฺชุ, สปทิ
ปสยฺห ปสยฺหนิบาต (สิยา) ย่อมเป็นไป พลกฺกาเร ในอรรถการ
“ข่ม กด ข่มเหง ทำโดยพลการ”
๑๑๕๐. สุทํ โข’อสฺสุ ยคฺเฆ เวหา’ทโย ปทปูรเณ
อนฺตเรน’นฺตรา อนฺโต วสฺสํ นูน จ นิจฺฉเย.
๑๑๕๐. ปทปูรเณ (นิปาตา) นิบาตในอรรถปทบูรณะ(สักว่าให้เต็ม
บทไม่มีคำแปล) ๖ ศัพท์ คือ สุทํ, โข, อสฺสุ, ยคฺเฆ, เว, หาทโย และ ห นิบาต
เป็นต้น
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI