อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 521 จาก 557 หน้า
488 อภิธานัปปทีปิกา
[เววจนนิบาต]
๑๑๓๖. อพฺยยํ วุจฺจเต ทานิ จิรสฺสํ ตุ จิรํ ตถา
จิเรน จิรรตฺตาย สห สทฺธึ สมํ อมา.
๑๑๓๖. ทานิ บัดนี้ อพฺยยํ อพฺยย ศัพท์(นิบาตและอุปสรรค)
(มยา) อันข้าพเจ้า วุจฺจเต จักกล่าว
นาน ๔ : จิรสฺสํ, จิรํ, จิเรน, จิรรตฺตาย
พร้อมเพรียงกัน ๔ : สห, สทฺธึ, สมํ, อมา
๑๑๓๗. ปุนปฺปุนํ อภิณฺหญฺจา’ สกึ จา’ภิกฺขณํ มุหุํ
วชฺชเน ตุ วินา นานา อนฺตเรน ริเต ปุถุ.
๑๑๓๗. เนืองๆ ๕ : ปุนปฺปุนํ, อภิณฺหํ, อสกึ, อภิกฺขณํ, มุหุํ
(อิเม ปญฺจ นิปาตา) นิบาตทั้งหลาย ๕ ตัว เหล่านี้ คือ วินา, นานา,
อนฺตเรน, ริเต, ปุถุ (สิยุํ) ย่อมเป็นไป วชฺชเน ในการเว้น
[การเว้น ๕ : วินา, นานา, อนฺตเรน, ริเต, ปุถุ]
๑๑๓๘. พลวํ สุฏฺฐุ จา’ตีวา’ ติสเย กิมุต สฺว’ติ
อโห ตุ กึ กิมู’ ทาหุ วิกปฺเป กิมุโต’ท จ.
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI