อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 513 จาก 557 หน้า
480 อภิธานัปปทีปิกา
๑๑๒๔. ปหาโร ปหาร ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ โปถเน ในการโบยตี ยาเม ในโมงยาม
สรโท สรท ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒
อย่าง (อิติ) คือ หายโนตูสุ ในปีและฤดูสรทะ
ตุมฺโพ ตุมฺพ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ กุณฺฑิกาย ในคนโท อาฬฺหเก ใน ๑ อาฬหกะ(๔ แล่ง)
ปลาโป ปลาป ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป ภุสมฺหิ จ ในแกลบและ
การพูดเพ้อเจ้อ [ใช้เป็น ปลาป หรือ ปลาล ก็ได้, จ ศัพท์รวมเอาอรรถการพูด
เพ้อเจ้อ]
๑๑๒๕. มตา’วาเฏ จเย กาสุ ปนิสา การเณ รโห
กาโส โปฏคเล โรเค โทโส โกเธ คุเณ’ตเร.
๑๑๒๕. กาสุ กาสุ ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต มตา พึงทราบ
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ อาวาเฏ ในหลุม จเย ในหมู่
อุปนิสา อุปนิสา ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (มตา) พึงทราบ
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ การเณ ในเหตุ รโห ในที่ลับ
กาโส กาส ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ โปฏคเล ในหญ้าเลา โรเค ในโรคไอ
โทโส โทส ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ โกเธ ในความโกรธ คุเณตเร ในสิ่งที่ตรงกันข้ามกับ
คุณ=โทษ
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI