อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 510 จาก 557 หน้า
สามัญญกัณฑ์ : อเนกัตถวรรค : ปาทาเนกัตถวรรค 477
๒ อย่าง (อิติ) คือ พฺรหฺเม ในพรหม ชนเก ในบิดา
ปิตามโห ปิตามห ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ อยฺยเก ในปู่ พฺรหฺเม ในพรหม
โปโต โปต ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ นาวาย ในเรือ พาลเก ในเด็ก
๑๑๑๙. รุกฺเข วณฺเณ สุเน โสโณ สคฺเค ตุ คคเน ทิโว
วตฺเถ คนฺเธ ฆเร วาโส จุลฺโล ขุทฺเท จ อุทฺธเน.
๑๑๑๙. โสโณ โสณ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๓ อย่าง (อิติ) คือ รุกฺเข ในต้นเพกา วณฺเณ ในสีแดง สุเน ในสุนัข
ทิโว ทิว ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ สคฺเค ในสวรรค์ คคเน ในท้องฟ้า
วาโส วาส ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง
(อิติ) คือ วตฺเถ ในผ้า คนฺเธ ในกลิ่นหอม ฆเร ในเรือน
จุลฺโล จุลฺล ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ ขุทฺเท ในสิ่งเล็กน้อย อุทฺธเน ในเตาไฟ
๑๑๒๐. กณฺโณ โกเณ จ สวเณ มาลา ปุปฺเผ จ ปนฺติยํ
ภาโค ภาเคฺย’กเทเสสุ กุฏฺฐํ โรเค’ชปาลเก.
๑๑๒๐. กณฺโณ กณฺณ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ โกเณ ในมุม สวเน ในหู
มาลา มาลา ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ ปุปฺเผ ในพวงมาลัย ปนฺติยํ ในทิวแถว
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI