อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 509 จาก 557 หน้า
476 อภิธานัปปทีปิกา
หาโร หาร ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ มุตฺตาคุเณ ในสร้อยคอ คาเห ในการถือเอาหรือนำไป
ขารโก ขารก ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ มกุเฬ ในดอกตูม รเส ในน้ำด่าง
๑๑๑๗. อจฺจโย’ติกฺกเม โทเส เสลรุกฺเขสฺว’โค นโค
สฺวปฺเป’วธารเณ มตฺตํ อปจิตฺย’จฺจเน ขเย.
๑๑๑๗. อจฺจโย อจฺจยศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ อติกฺกเม ในการล่วงเลย โทเส ในโทษความผิด
อโค อค ศัพท์ นโค นค ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ เสลรุกฺเขสุ ในภูเขาและต้นไม้
มตฺตํ มตฺต ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ สฺวปฺเป ในสิ่งที่มีน้อยเกินไป อวธารเณ ในการเน้นห้าม
หรือตัดสิน(ว่า เพียงเท่านั้น, สักว่า)
อปจิติ อปจิติ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ อจฺจเน ในการบูชา ขเย ในความสิ้นไป
๑๑๑๘. ฉิทฺโท’ตรเณโสฺว’ตาโร พฺรหฺเม จ ชนเก ปิตา
ปิตามโห’ยฺยเก พฺรหฺเม โปโต นาวาย พาลเก.
๑๑๑๘. โอตาโร โอตาร ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ ฉิทฺโทตรเณสุ ในโทษและการหยั่งลง
ปิตา ปิตา ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI