อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 494 จาก 557 หน้า
สามัญญกัณฑ์ : อเนกัตถวรรค : ปาทาเนกัตถวรรค 461
วิพฺภโม วิพฺภม ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (มโต) พึงทราบ
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ ภนฺตตฺเต ในความปั่นป่วนใจ
หาเว ในกิริยาโปรยเสน่ห์ของผู้หญิง
โมโห โมห ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (มโต) พึงทราบ
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ อวิชฺชาย ในอวิชชา มุจฺฉเน
ในการหลงลืมสติ
๑๐๘๘. เสโท ฆมฺมชเล ปาเก โคเฬ อุจฺฉุมเย คุโฬ
มิตฺเต สหาเย จ สขา วิภู นิจฺจปฺปภูสุ โส.
๑๐๘๘. เสโท เสท ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ ฆมฺมชเล ในเหงื่อ ปาเก ในการนึ่ง
คุโฬ คุฬ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ คุเฬ ในก้อน อุจฺฉุมเย ในน้ำอ้อยงบ
สขา สขา ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ มิตฺเต ในมิตรผู้เป็นที่รัก สหาเย ในมิตรผู้คอยช่วยเหลือ
วิภู วิภู ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ นิจฺจปภูสุ ในผู้ยั่งยืนและผู้เป็นใหญ่ (วิภู) วิภู ศัพท์ โส เป็นปุงลิงค์
๑๐๘๙. ขคฺเค กุรูเร เนตฺตึโส ปรสฺมึ อตฺร ตีสฺว’มุ
กลงฺโก’งฺกา’ปวาเทสุ เทเส ชนปโท ชเน.
๑๐๘๙. เนตฺตึโส เนตฺตึส ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI