อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 493 จาก 557 หน้า
460 อภิธานัปปทีปิกา
๑๐๘๖. วจฺโจ รูเป กรีเส’ถ ชุติ’ตฺถี กนฺติรํสิสุ
๑๐๘๖. วจฺโจ วจฺจ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ รูเป ในผิวพรรณ กรีเส ในอุจจาระ
ชุติ ชุติ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ กนฺติรํสิสุ ในความรุ่งเรืองและรัศมี (สา) ชุติ ศัพท์ อิตฺถี เป็นอิตถี
ลิงค์
๑๐๘๗. ลพฺภํ ยุตฺเต จ ลทฺธพฺเพ ขณฺเฑ ปณฺเณ ทลํ มตํ
สลฺลํ กณฺเฑ สลากายํ สุจิตฺเต ธาวนํ คเต
ภนฺตตฺเถ วิพฺภโม หาเว โมโห’วิชฺชาย มุจฺฉเน.
๑๐๘๗. ลพฺภํ ลพฺภ ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต มตํ พึงทราบ
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ ยุตฺเต ในความสมควร ลทฺธพฺเพ
ในวัตถุที่ควรได้
ทลํ ทล ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (มตํ) พึงทราบ
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ ขณฺเฑ ในครึ่งส่วน ปณฺเณ ในใบไม้
สลฺลํ สลฺล ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต มตํ พึงทราบ
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ กณฺเฑ ในลูกศร สลากายํ
ในหลาว
ธาวนํ ธาวน ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (มตํ) พึงทราบ
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ สุจิตฺเต ในความสะอาด คเต
ในการวิ่งไป
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI