อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 489 จาก 557 หน้า
456 อภิธานัปปทีปิกา
๑๐๗๘. ทิฏฺโฐ’ริมฺหิ’กฺขิเต ทิฏฺโฐ มูฬฺเห โปเต จ พาลิโส
นินฺทายํ เขปเน เขโป นิยโม นิจฺฉเย วเต.
๑๐๗๘. ทิฏฺโฐ ทิฏฺฐ ศัพท์ ปุงลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป อริมฺหิ
ในศัตรู
ทิฏฺฐํ ทิฏฺฐ ศัพท์ นปุงสกลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป อิกฺขิเต ในสิ่งที่ถูก
เห็น
พาลิโส พาลิส ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ มูฬฺเห ในคนโง่ โปเต ในเด็ก
เขโป เขป ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ นินฺทายํ ในการติเตียน เขปเน ในการทิ้ง
นิยโม นิยม ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ นิจฺฉเย ในการตัดสิน วเต ในข้อวัตรปฏิบัติที่ถูกกำหนดไว้
แน่นอน
๑๐๗๙. สลากายํ กุโส ทพฺเภ พาลฺยาโท ตุ ขเย วโย
เลปคพฺเพสฺว’วเลโป อณฺฑโช มีนปกฺขิสุ.
๑๐๗๙. กุโส กุส ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ สลากายํ ในสลาก ทพฺเภ ในหญ้าคา
วโย วย ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ พาลฺยาโท ในวัยเด็ก เป็นต้น ขเย ในความสิ้นไป
อวเลโป อวเลป ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ เลปคพฺเพสุ ในการทาและความจองหอง
อณฺฑโช อณฺฑช ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI