อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 483 จาก 557 หน้า
450 อภิธานัปปทีปิกา
๑๐๖๖. วลฺลโภ ทยิเต’ชฺฌกฺเข ชเล ถูโล มหตฺย’ปิ
กุรูเร เภรเว ภีโม โลโล ตุ โลลุเป จเล.
๑๐๖๖. วลฺลโภ วลฺลภ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ ทยิเต ในผู้น่ารัก(สามี) อชฺฌกฺเข ในผู้ดูแลกิจการ
ถูโล ถูล ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ ชเฬ ในคนโง่ มหติ ในคนใหญ่
ภีโม ภีม ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ กุรูเร ในผู้ดุร้าย เภรเว ในสิ่งที่น่ากลัว
โลโล โลล ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ โลลุเป ในผู้ละโมบ จเล ในผู้หวั่นไหว(เหลาะแหละ)
๑๐๖๗. พีภจฺโฉ วิกเต ภีเม โกมเล ติขิเณ มุทุ
อิฏฺเฐ จ มธุเร สาทุ สาทุมฺหิ มธุโร ปิเย.
๑๐๖๗. พีภจฺโฉ พีภจฺฉ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ วิกเต ในความน่าเกลียด ภีเม ในความน่ากลัว
มุทุ มุทุ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ โกมเล ในความอ่อน อติขิเณ ในความไม่คม(ทื่อ)
สาทุ สาทุ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ อิฏฺเฐ ในสิ่งน่าปรารถนา มธุเร ในของอร่อย
มธุโร มธุร ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ สาทุมฺหิ ในของอร่อย ปิเย ในสิ่งที่น่ารัก
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI