อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 477 จาก 557 หน้า
444 อภิธานัปปทีปิกา
ภูติ ภูติ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ สตฺตาสมิทฺธีสุ ในความมีความเป็นและความบริบูรณ์
ตนฺที ตนฺที ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ โสปฺเป ในการหลับ ปมาเท ในความประมาท
ยาตฺรา ยาตฺรา ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ คมนวุตฺตีสุ ในการไปและการเลี้ยงชีพ
๑๐๕๕. นินฺทา กุจฺฉา’ปวาเทสุ กงฺคุ ธญฺญปิยงฺคุสุ
โมกฺเข สิเว สเม สนฺติ วิภาเค ภตฺติ เสวเน.
๑๐๕๕. นินฺทา นินฺทา ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ กุจฺฉา’ปวาเทสุ ในการติเตียนและการกล่าวโทษ
กงฺคุ กงฺคุ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง
(อิติ) คือ ธญฺญปิยงฺคุสุ ในข้าวฟ่างและต้นประยงค์
สนฺติ สนฺติ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง
(อิติ) คือ โมกฺเข ในนิพพาน สิเว ในความดี สเม ในความสงบ
ภตฺติ ภตฺติ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ วิภาเค ในการจำแนก เสวเน ในการเสพ(ภักดี, คบหา)
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI