อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 458 จาก 557 หน้า
สามัญญกัณฑ์ : อเนกัตถวรรค : อัทธาเนกัตถวรรค 425
๑๐๒๐. วามํ สพฺยมฺหิ ตํ จารุ วิปรีเตสุ ตีสฺ’ว’ถ
สงฺขฺยาเภเท สรพฺเย จ จิหเณ ลกฺข’มุจฺจเต.
๑๐๒๐. วามํ วาม ศัพท์ นปุงสกลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป สพฺยมฺหิ
ในข้างซ้าย
ตํ วาม ศัพท์ นั้น (วตฺตมานํ) ที่เป็นไป ตีสุ ในลิงค์ทั้ง ๓ (สิยา)ย่อม
เป็นไป จารุวิปรีเตสุ ในสิ่งที่งดงามและวิปริตผิดเพี้ยน
ลกฺขํ ลกฺข ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต อุจฺจเต ย่อมกล่าว
สงฺขฺยาเภเท ในสังขยาพิเศษคือหนึ่งแสน สรพฺเย ในเป้า จิหเน ในรอย
๑๐๒๑. เสณี’ตฺถี สมสิปฺปีนํ คเณ จา’วลิยํ’ปิ จ
สุธายํ ธูลิยํ จุณฺโณ จุณฺณญฺจ วาสจุณฺณเก.
๑๐๒๑. เสณี เสณี ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ สมสิปฺปีนํ คเณ ในคณะของผู้มีศิลปะเท่าเทียมกัน
อาวลิยํ ในแถว (สา) เสณี ศัพท์ นั้น อิตฺถี เป็นอิตถีลิงค์
จุณฺโณ จุณฺณ ศัพท์ ปุงลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ สุธายํ ในปูน ธูลิยํ ในฝุ่น
จุณฺณํ จุณฺณ ศัพท์ นปุงสกลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป วาสจุณฺณเก
ในเครื่องยาอบ
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI