อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 451 จาก 557 หน้า
418 อภิธานัปปทีปิกา
๑๐๐๖. อุมฺมาเร เอสิกตฺถมฺเภ อินฺทขีโล มโต’ถ จ
โปตฺถกํ มกจิวตฺเถ คนฺเถ เลปฺยาทิกมฺมนิ.
๑๐๐๖. อินฺทขีโล อินฺทขีล ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต มโต
พึงทราบ (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ อุมฺมาเร ในธรณีประตู
เอสิกตฺถมฺเภ ในเสาระเนียด
โปตฺถกํ โปตฺถก ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๓ อย่าง (อิติ) คือ มกจิวตฺเถ ในผ้าเปลือกไม้ คนฺเถ ในคัมภีร์(ตำรา)
เลปฺยาทิกมฺมนิ ในรูปปั้น
๑๐๐๗. ธญฺญํ สาลฺยาทิเก วุตฺตํ ธญฺโญ ปุญฺญวติตฺติสุ
ปาณิ หตฺเถ จ สตฺเต ภู สณฺหกรณิยํ มโต.
๑๐๐๗. ธญฺญํ ธญฺญ ศัพท์ นปุงสกลิงค์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต
(วุตฺตํ) กล่าวแล้ว สาลฺยาทิเก ในข้าวสาลี เป็นต้น
ธญฺโญ ธญฺญ ศัพท์ (วตฺตมาโน) ที่เป็นไป ตีสุ (ลิงฺเคสุ) ในลิงค์ทั้ง ๓
(ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (วุตฺโต) กล่าวแล้ว ปุญฺญวติ ในผู้มีบุญ
ปาณิ ปาณิ ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต มโต พึงทราบ
(ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ หตฺเถ ในมือ สตฺเต ในสัตว์
ภูสณฺหกรณิยํ ในเกรียง(เครื่องมือโบกปูน)
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI