อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 448 จาก 557 หน้า
สามัญญกัณฑ์ : อเนกัตถวรรค : อัทธาเนกัตถวรรค 415
(ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ พฺรหฺเม ในพรหม มาเร ในพญามาร
สุเร ในเทวราชา ชื่อว่า ปชาปติ
กณฺโห กณฺห ศัพท์ ปุงลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ วาสุเทเว ในพระวิษณุ อนฺตเก และในพญามาร
โส กณฺห ศัพท์ นั้น (วตฺตมาโน) ที่เป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ ปาเป ในผู้ลามก อสิเต ในสีดำ (โส) คณฺห ศัพท์
นั้น (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป ตีสุ (ลิงฺเคสุ) ในลิงค์ทั้ง ๓
๑๐๐๑. อุปจาโร อุปฏฺฐาเน อาสนฺเน อญฺญโรปเน
สกฺโก อินฺเท ชนปเท สากิเย โส ขเม ติสุ.
๑๐๐๑. อุปจาโร อุปจาร ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ตีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ อุปฏฺฐาเน ในการปรนนิบัติ อาสนฺเน ในที่ใกล้
อญฺญโรปเน ในการยกขึ้นสู่สภาพอย่างอื่น(อุปจาโวหาร) [ในฉบับสีหฬเป็น
อาสนฺเนญฺญตโรปเน]
สกฺโก สกฺก ศัพท์ ปุงลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ อินฺเท ในพระอินทร์ ชนปเท ในแคว้นสักกะ
สากิเย ในศากยวงศ์
ตีสุ โส สกฺก ศัพท์ ในลิงค์ทั้ง ๓ นั้น (สิยา) ย่อมเป็นไป ขเม
ในผู้สามารถ
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI