อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 438 จาก 557 หน้า
สามัญญกัณฑ์ : อเนกัตถวรรค : อัทธาเนกัตถวรรค 405
อาทิ อาทิ ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (มโต) พึงทราบ
(จตูสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๔ อย่าง (อิติ) คือ สีมาปกาเรสุ ในขอบเขตและ
ประการ สมีเป ในที่ใกล้ อวยเว ในส่วนต่างๆ
๙๘๐. เวเท จ มนฺตเน มนฺโต มนฺตา ปญฺญาย’มุจฺจเต
อนโย พฺยสเน เจว สนฺทิสฺสติ วิปตฺติยํ.
๙๘๐. มนฺโต มนฺต ศัพท์ ปุงลิงค์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต อุจฺจเต
ย่อมกล่าว (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ เวเท ในคัมภีร์เวท
มนฺตเน ในการปรึกษา
มนฺตา มนฺตา ศัพท์ อิตถีลิงค์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต อุจฺจเต
ย่อมกล่าว ปญฺญายํ ในปัญญา
อนโย อนย ศัพท์ สนฺทิสฺสติ ย่อมปรากฏ (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ พฺยสเน ในความสูญเสีย วิปตฺติยํ ในความเสื่อม
๙๘๑. อรุโณ รํสิเภเท จา’ พฺยตฺตราเค จ โลหิเต
อนุพนฺโธ ตุ ปกตา’ นิวตฺเต นสฺสนกฺขเร.
๙๘๑. อรุโณ อรุณ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (จตูสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ รํสิเภเท ในแสงอรุณยามเช้า อพฺยตฺตราเค
ในสีแดงระเรื่อ โลหิเต ในสีแดงสด
อนุพนฺโธ อนุพนฺธ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๒ อย่าง (อิติ) คือ ปกตานิวตฺเต ในการไม่กลับจากสภาพปกติ(การตามไปโดย
นทีโสตนยะ เป็นต้น) นสฺสนกฺขเร ในอนุพันธอักษรซึ่งจะถูกลบไปในช่วงของ
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI