อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 431 จาก 557 หน้า
398 อภิธานัปปทีปิกา
(มโต) พึงทราบ รตฺเต ในวัตถุสีแดง
อวสิตํ อวสิต ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (มตํ) พึงทราบ
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ ญาเต ในสิ่งที่ถูกรู้ อวสานคเต
ในการถึงที่สุด (ตํ) อวสิต ศัพท์ นั้น (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป ตีสุ (ลิงฺเคสุ)
ในลิงค์ทั้ง ๓
๙๖๕. โพธเน จ ปทาเน จ วิญฺเญยฺยํ ปฏิปาทนํ
เสเล นิชฺชลเทเส จ เทวตาสุ มรู’ริโต.
๙๖๕. ปฏิปาทนํ ปฏิปาทน ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต วิญฺเญยฺยํ
พึงทราบ (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ โพธเน ในการรู้ ปทาเน
ในการให้
มรุ มรุ ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต อีริโต กล่าวแล้ว (ตีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ เสเล ในภูเขาหิน นิชฺชลเทเส ในทะเลทราย
เทวตาสุ ในเทวดา
๙๖๖. สตฺถํ อายุธคนฺเถสุ โลเห สตฺโถ จ สญฺจเย
ชีวิกายํ วิวรเณ วตฺตเน วุตฺติ นาริยํ.
๙๖๖. สตฺถํ สตฺถ ศัพท์ นปุงสกลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป
(ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ อายุธคนฺเถสุ ในอาวุธและคัมภีร์
โลเห ในเหล็ก
สตฺโถ สตฺถ ศัพท์ ปุงลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป สญฺจเย ในหมู่
วุตฺติ วุตฺติ ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI