อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 429 จาก 557 หน้า
396 อภิธานัปปทีปิกา
๙๖๐. วุตฺโต วิสารโท ตีสุ สุปฺปคพฺเภ จ ปณฺฑิเต
อถ สิตฺถํ มธุจฺฉิฏฺเฐ วุตฺตํ โอทนสมฺภเว.
๙๖๐. วิสารโท วิสารท ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (วุตฺโต)
กล่าวแล้ว (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ สุปฺปคพฺเภ
ในผู้องอาจ ปณฺฑิเต ในบัณฑิต (โส) วิสารท ศัพท์ นั้น (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป
ตีสุ (ลิงฺเคสุ) ในลิงค์ ทั้ง ๓
สิตฺถํ สิตฺถ ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต วุตฺตํ กล่าวแล้ว
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ มธุจฺฉิฏฺเฐ ในขี้ผึ้ง โอทนสมฺภเว
ในเศษข้าวที่ตกในเวลากิน
๙๖๑. ทฺรเว วณฺเณ รสเภเท กสาโย สุรภิมฺหิ จ
อโถ อุคฺคมนํ วุตฺตํ อุปฺปตฺตุ’ทฺธคตีสุ จ.
๙๖๑. กสาโย กสาย ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (วุตฺโต)
กล่าวแล้ว (จตูสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๔ อย่าง (อิติ) คือ ทฺรเว ในยางไม้ วณฺเณ
ในสี รสเภเท ในรสฝาด สุรภิมฺหิ ในกลิ่นหอม
อุคฺคมนํ อุคฺคมน ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต วุตฺตํ กล่าวแล้ว
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ อุปฺปตฺตุ’ทฺธคตีสุ ในการเกิดขึ้น
และการขึ้นสู่ข้างบน
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI