อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 417 จาก 557 หน้า
384 อภิธานัปปทีปิกา
๙๓๕. สาโล สชฺชทฺทุเม รุกฺเข สาลา เคเห จ ทิสฺสติ
โสเต ตุ สวนํ วุตฺตํ ยชเน สุติยมฺปิ จ.
๙๓๕. สาโล สาล ศัพท์ ปุงลิงค์ ทิสฺสติ ย่อมปรากฏ (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ สชฺชทุเม ในต้นรัง รุกฺเข ในต้นไม้ทั่วไป
สาลา สาลา ศัพท์ อิตถีลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป เคเห ในอาคาร
(ศาลา)
สวนํ สวน ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต วุตฺตํ กล่าวแล้ว
(ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ โสเต ในหู ยชเน ในการบูชา
สุติยํ ในการฟัง
๙๓๖. ตีสุ ปโต ปเรโต จ มเต จ เปตโยนิเช
ขฺยาเต ตุ หฏฺเฐ วิญฺญาเต ปตีตํ วาจฺจลิงฺคิกํ.
๙๓๖. เปโต เปต ศัพท์ ปเรโต ปเรต ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ มเต ในคนตาย เปตโยนิเช
ในเปรต (ทฺวยํ) ทั้ง ๒ ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป ตีสุ (ลิงฺเคสุ) ในลิงค์ทั้ง ๓
ปตีตํ ปตีต ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง
(อิติ) คือ ขฺยาเต ในสิ่งที่ปรากฏ หฏฺเฐ ในผู้เบิกบานใจ วิญฺญาเต ในผู้
ที่ปรากฏเป็นที่รู้จัก วาจฺจลิงฺคิกํ เป็น วาจจลิงค์(หมายความว่า ศัพท์ที่มีลิงค์
เหมือนกับลิงค์ของวิเสสยะ)
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI