อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 407 จาก 557 หน้า
374 อภิธานัปปทีปิกา
๙๑๕. สโรรุเห สตปตฺตํ สตปตฺโต ขคนฺตเร
ฉิทฺเท ตุ ฉิทฺทวนฺเต จ สุสิรํ ตูริยนฺตเร.
๙๑๕. สตปตฺตํ สตปตฺต ศัพท์ นปุงสกลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป
สโรรุเห ในดอกบัว
สตปตฺโต สตปตฺต ศัพท์ ปุงลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป ขคนฺตเร ใน
นกหัวขวาน
สุสิรํ สุสิร ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง
(อิติ) คือ ฉิทฺเท ในรู ฉิทฺทวนฺเต ในวัตถุทัพพะอันมีรู ตูริยนฺตเร ในเครื่อง
ดุริยางค์ มีปี่และขลุ่ย เป็นต้น
๙๑๖. เอกสฺมึ สทิเส สนฺเต สมานํ วาจฺจลิงฺคิกํ
อโถ คารวภีตีสุ สํเวเค สมฺภโม มโต.
๙๑๖. สมานํ สมาน ศัพท์ วาจฺจลิงฺคิกํ อันเป็นวาจจลิงค์
(ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (มตํ) พึงทราบ (ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ)
คือ เอกสฺมึ ในสิ่งเดียวกัน สทิเส ในสิ่งที่เหมือนกัน สนฺเต และในสิ่งที่มีอยู่
สมฺภโม สมฺภม ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต มโต พึงทราบ
(ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ คารวภีตีสุ ในความเคารพและ
ความกลัว สํเวเค ในความสังเวช
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI