อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 406 จาก 557 หน้า
สามัญญกัณฑ์ : อเนกัตถวรรค : อัทธาเนกัตถวรรค 373
๙๑๓. มุขฺโย’ปาเยสุ วทเน อาทิสฺมึ มุข’มีริตํ
ทพฺพํ ภพฺเพ คุณาธาเร วิตฺเต จ พุธทารุสุ.
๙๑๓. มุขํ มุข ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (อีริตํ) กล่าวแล้ว
(จตูสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๔ อย่าง (อิติ) คือ มุขฺโยปาเยสุ ในความเป็นประธาน
และเหตุ วทเน ในใบหน้า อาทิสฺมึ ในเบื้องแรก
ทพฺพํ ทพฺพ ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต อีริตํ กล่าวแล้ว
(ปญฺจสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ ภพฺเพ ในความสมควร คุณา
ธาเร ในทัพพวัตถุ วิตฺเต ในทรัพย์ พุธทารุสุ จ และในบัณฑิต, ฟืน
๙๑๔. มานํ ปมาเณ ปตฺถาโท มาโน วุตฺโต วิธาย จ
อโถ ปริสฺสเม วุตฺโต วายาโม วีริเยปิ จ.
๙๑๔. มานํ มาน ศัพท์ นปุงสกลิงค์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต
(วุตฺตํ) กล่าวแล้ว (ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ ปมาเณ
ในการตวง ปตฺถาโท ในเครื่องตวงมีปัตถะ เป็นต้น
มาโน มาน ศัพท์ ปุงลิงค์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (วุตฺโต) กล่าวแล้ว
วิธาย ในความถือตัว
วายาโม วายาม ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต (วุตฺโต) กล่าวแล้ว
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ ปริสเม ในความเหนื่อย วีริเย
ในความเพียร
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI