อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 397 จาก 557 หน้า
364 อภิธานัปปทีปิกา
๘๙๕. สงฺขฺยานรกเภเทสุ ปทุมํ วาริเช’ปฺย’ถ
เทวเภเท วสุ ปุเม ปณฺฑกํ รตเน ธเน.
๘๙๕. ปทุมํ ปทุม ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๓ อย่าง (อิติ) คือ สงฺขฺยานรกเภเทสุ ในปทุมสังขยาและปทุมนรก วาริเช
ในดอกบัว
ปุเม วสุ วสุ ศัพท์ ในปุงลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป เทวเภเท ในพวก
วสุเทวดา
วสุ วสุ ศัพท์ ที่เป็นไปในปุงสกลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ
อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ รตเน ในรัตนะ ธเน ในทรัพย์
๘๙๖. นิพฺพานํ อตฺถคมเน อปวคฺเค สิยา’ถ จ
เสตมฺพุเช ปุณฺฑรีกํ พฺยคฺเฆ รุกฺขนฺตเร ปุเม.
๘๙๖. นิพฺพานํ นิพฺพาน ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ อตฺถคมเน ในการดับ อปวคฺเค ในพระนิพพาน
ปุณฺฑรีกํ ปุณฺฑรีก ศัพท์ นปุงสกลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป เสตมฺพุเช
ในดอกบัวขาว
ปุเม ปุณฺฑริโก ปุณฺฑริก ศัพท์ที่เป็นไปในปุงลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ พฺยคฺเฆ ในเสือโคร่ง รุกฺขนฺตเร
และในต้นมะม่วงสวายสอ
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI