อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 393 จาก 557 หน้า
360 อภิธานัปปทีปิกา
๘๘๗. อาราธนํ สาธเน จ ปตฺติยํ ปริโตสเน
ปธาเน ตุ จ สานุมฺหิ วิสาเณ สิงฺค’มุจฺจเต.
๘๘๗. อาราธนํ อาราธน ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต อุจฺจเต
ย่อมกล่าว (ตีสุ อตฺเถสุ)ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ สาธเน ในการกระทำให้
สำเร็จ ปตฺติยํ ในการถึง ปริโตสเน ในความยินดี
สิงฺคํ สิงฺค ศัพท์ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต อุจฺจเต ย่อมกล่าว
(ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง (อิติ) คือ ปธาเน ในประธาน สานุมฺหิ
ในยอดเขา วิสาเณ ในเขาสัตว์
๘๘๘. ทิฏฺฐา’ทิมคฺเค ญาณ’กฺขิ- กฺขณลทฺธีสุ ทสฺสนํ
เหเม ปญฺจสุวณฺเณ จ นิกฺโข’นิตฺถี ปสาธเน.
๘๘๘. ทสฺสนํ ทสฺสน ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ฉสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๖ อย่าง (อิติ) คือ ทิฏฺฐาทิมคฺเค ในรูปารมณ์และโสดาปัตติมรรค
ญาณกฺขิกฺขณลทฺธีสุ ในญาณ ดวงตา การเห็นและลัทธิ
นิกฺโข นิกฺข ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ตีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๓ อย่าง
(อิติ) คือ เหเม ในทองคำ ปญฺจสุวณฺเณ ใน ๕ สุวรรณะ( = ๑ นิกขะ) ปสาธเน
และในเครื่องประดับ (โส) นิกฺข ศัพท์ นั้น อนิตฺถี เป็นปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI