อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 354 จาก 557 หน้า
สามัญญกัณฑ์ : อเนกัตถวรรค : คาถาเนกัตถวรรค 321
๘๐๒. อนฺตรํ มชฺฌ วตฺถ’ญฺญ ขโณ’กาโส’ธิเหตุสุ
พฺยวธาเน วินฏฺเฐ จ เภเท ฉิทฺเท มนสฺย’ปิ.
๘๐๒. อนฺตรํ อนฺตร ศัพท์ (สิยา) ย่อมเป็นไป (ทฺวาทสสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๑๒ อย่าง (อิติ) คือ มชฺฌวตฺถญฺญขโณกาโสธิเหตุสุ ในท่ามกลาง
ผ้า สิ่งอื่น ชั่วขณะ โอกาส เขตแดนและเหตุ พฺยวธาเน ในการกั้น วินฏฺเฐ
ในการเว้น เภเท ในความแตกต่าง ฉิทฺเท ในรู มนสิ และในใจ (ทีฆนิกาย
พฺรหฺมชาลสุตฺต, อฏฺฐกถา, จตุกฺกงฺคุตฺตร อฏฺฐกถา)
๘๐๓. อาโรเคฺย กุสลํ อิฏฺฐ- วิปาเก กุสโล ตถา
อนวชฺชมฺหิ เฉเก จ กถิโต วาจฺจลิงฺคิโก.
๘๐๓. กุสลํ กุสล ศัพท์นปุงสกลิงค์ (สิยา) ย่อมเป็นไป
(ทฺวีสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ อาโรคฺเย ในความไม่มีโรค
อิฏฺฐวิปาเก และในวิบากอันน่าปรารถนา
ตถา นอกจากนั้น กุสโล กุสล ศัพท์ วาจฺจลิงฺคิโก อันมีลิงค์เหมือน
ลิงค์ของวาจจะ (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต กถิโต กล่าวแล้ว (ทฺวีสุ อตฺเถสุ)
ในอรรถ ๒ อย่าง (อิติ) คือ อนวชฺชมฺหิ ในความไม่มีโทษ เฉเก และในผู้ฉลาด
(อฏฺฐสาลินี อฏฺกถา, พุทฺธวํส อฏฺกถา, ปฏิสมฺภิทามคฺค อฏฺฐกถา, วิสุทฺธิมคฺค, ฏีกา,
ทีฆนิกาย ฏีกา, สีลกฺขนฺธกวคฺคฏีกาใหม่)
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI