อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 344 จาก 557 หน้า
สามัญญกัณฑ์ : อเนกัตถวรรค : คาถาเนกัตถวรรค
๗๗๗. อเนกตฺเถ ปวกฺขามิ คาถา’ทฺธปาทโต กมา
เอตฺถ ลิงฺควิเสสตฺถ’ เมกสฺส ปุนรุตฺตตา.
๗๗๗. (อหํ) ข้าพเจ้า ปวกฺขามิ จักกล่าว อเนกตฺเถ ซึ่งศัพท์
ทั้งหลายอันมีอรรถมาก คาถาทฺธปาทโต โดยเต็มคาถา ครึ่งคาถา และบาท
คาถา (โดยแบ่งเป็น ๓ วรรค คือ (๑) คาถาเนกัตถวรรค (๒) อัทธาเนกัตถวรรค
(๓) ปาทาเนกัตถวรรค) กมา ตามลำดับ
ปุนรุตฺตตา สาเหตุที่ต้องกล่าวซ้ำ เอกสฺส ซึ่งศัพท์ศัพท์เดียว เอตฺถ
ในอเนกัตถวรรคนี้ ลิงฺควิเสสตฺถํ มีวัตถุประสงค์เพื่อแสดงความแตกต่างแห่ง
ลิงค์ (โหติ) ย่อมมี
๗๗๘. สมโย สมวาเย จ สมูเห การเณ ขเณ
ปฏิเวเธ สิยา กาเล ปหาเน ลาภ ทิฏฺฐิสุ.
๗๗๘. สมโย สมย ศัพท์ สิยา ย่อมเป็นไป (นวสุ อตฺเถสุ) ในอรรถ
๙ อย่าง (อิติ) คือ สมวาเย ในความถึงพร้อมแห่งเหตุ สมูเห ในหมู่ การเณ
ในเหตุ ขเณ ในขณะ ปฏิเวเธ ในการแทงตลอด กาเล ในกาลเวลา ปหาเน
ในกาละ ลาภิทิฏฺฐิสุ ในการได้และลัทธิ(นักศึกษาพึงดูตัวอย่างการใช้ในคัมภีร์
ปาราชิกกณฺฑ สีลกฺขนฺธวคฺค อฏฺฐกถา เป็นต้น)
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI