อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 341 จาก 557 หน้า
308 อภิธานัปปทีปิกา
เกี่ยวหญ้า]
โอกาส, ช่วง ๒ : ปตฺถาว, อวสร
๗๗๑. โอสานํ ปริโยสานํ อุกฺกํโส’ติสโย ภเว
สนฺนิเวโส จ สณฺฐานํ อถา’พฺภนฺตร’มนฺตรํ.
๗๗๒. ปาฏิหีรํ ปาฏิเหรํ ปาฏิหาริย’มุจฺจเต
กิจฺจํ ตุ กรณียญฺจ สงฺขาโร วาสนา ภเว.
๗๗๓. ปวนํ ปวนิปฺปาวา ตสโร สุตฺตเวฐนํ
สงฺกโม ทุคฺคสญฺจาโร ปกฺกโม ตุ อุปกฺกโม.
๗๗๑. - ๗๗๓. ความสำเร็จ, อวสาน, การสิ้นสุด ๒ :
โอสาน, ปริโยสาน
เหลือเกิน, ยิ่งยวด ๒ : อุกฺกํส, อติสย
การกองสุมกันอยู่, ทรวดทรง, สัณฐาน ๒ : สนฺนิเวส,
สณฺฐาน
ภายใน, ระหว่าง ๒ : อพฺภนฺตร, อนฺตร
ปาฏิหาริย์ ๓ : ปาฏิหีร, ปาฏิเหร, ปาฏิหาริย
การกระทำ, กิจอันควรกระทำ ๒ : กิจฺจ, กรณีย85
การปรุงแต่ง, การอบ ๒ : สงฺขาร, วาสนา
การฝัด ๓ : ปวน(ปาวน), ปว, นิปฺปาว(นิปฺผาว)
การพัดหลอด, การทอผ้า ๒ : ตสร, สุตฺตเวฐน
ทางลำบาก, การสัญจรลำบาก ๒ : สงฺกม, ทุคฺคสญฺจาร
85 ยญฺหิ อกาตุมฺปิ วฏฺฏติ, ตํ “กิจฺจนฺ” ติ วุจฺจติ. ยํ อวสฺสํ กาตพฺพเมว, ตํ กรณียํ นาม. (มหาลิสุตฺตฏฺฐกถา)
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI