อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 337 จาก 557 หน้า
304 อภิธานัปปทีปิกา
ความอิ่ม ๒ : ตปฺปน, ปีณน
การด่า, การแช่ง ๒ : อกฺโกสน, อภิสงฺค
การขอ ๓ : ภิกฺขา, ยาจนา, อตฺถนา
๗๖๐. นินฺนิมิตฺตํ ยทิจฺฉา’ถา’ ปุจฺฉนา นนฺทนานิ จ
สภาชน’มโถ ญาโย นโย ผาติ ตุ วุทฺธิยํ.
๗๖๑. กิลมโถ กิลมนํ ปสโว ตุ ปสูติยํ
อุกฺกํโส ตฺวติสโย’ถ ชโย จ ชยนํ ชิติ.
๗๖๒. วโส กนฺติ พฺยโธ เวโธ คโห คาโห วโร วุติ
ปจา ปาโก หโว หุติ เวโท เวทน’มิตฺถิ วา.
๗๖๓. ชีรณํ ชานิ ตาณํ ตุ รกฺขณํ ปมิติปฺปมา
สิเลโส สนฺธิ จ ขโย ตฺวปจโย รโว รโณ.
๗๖๔. นิคาโท นิคโท มาโท มโท ปสิติ พนฺธนํ
อากโร ตฺวิงฺคิตํ อิงฺโค อถ’ตฺถาปคโม พฺยโย.
๗๖๐. - ๗๖๔. นินฺนิมิตฺตํ ภาวะที่ปราศจากเหตุผล ยทิจฺฉา ชื่อว่า
ยทิจฺฉา(ความเป็นไปตามอำเภอใจ, การกระทำตามอำเภอใจ)
การทักทาย, การไต่ถามทุกข์สุข ๓ : อาปุจฺฉน, อานนฺทน,
สภาชน
นัย(นยะ), แนวทาง, หลักการ ๒ : ญาย, นย
ผาติ ผาติ ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป วุทฺธิยํ ในความเจริญ(ความ
เจริญ ๒ : ผาติ, วุทฺธิ)
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI