นะโมตั้งชื่อ
Namo Name

← ค้นพจนานุกรมศัพท์อภิธานัปปทีปิกา

อภิธานัปปทีปิกา

ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 327 จาก 557 หน้า

ดูภาพหน้าหนังสือ (PDF) ↗

294 อภิธานัปปทีปิกา ๗๓๕. - ๗๓๖. ผู้ปากกล้า, คนปากจัด ๓ : มุขร, ทุมฺมุข, อพทฺธมุข; อิเม (สทฺทา) ศัพท์ทั้งหลายเหล่านี้ (วตฺตนฺติ) ย่อมเป็นไป อปฺปิยวาทินิ ในบุคคลผู้มีปกติกล่าวซึ่งคำพูดอันไม่น่ารัก พหุคารยฺหวโจ บุคคลผู้กล่าวซึ่งคำอันน่าติเตียนเป็นอันมาก วาจาโล ชื่อว่า วาจาละ(ผู้ไม่สำรวมในคำพูด, ผู้พูดเหลวไหล, คนพูดพล่อย) 84 ผู้กล่าว ๒ : วตฺตุ, วท [บทว่า “โส” เป็นปาทปูรณะใส่เพื่อให้เต็มบาทคาถาเท่านั้น] ผู้เนื่องด้วยตน, ผู้เป็นตัวของตัวเอง ๓ : นิช, สก, อตฺตนิย น่าอัศจรรย์ ๓ : วิมฺหย, อจฺฉริย, อพฺภุต ผู้ซึมเศร้า ๒ : วิหตฺถ, พฺยากุล ผู้พยายามฆ่า, คนร้าย ๒ : อาตตายี, วธุทฺยต ๗๓๗. สีสจฺเฉชฺชมฺหิ วชฺโฌ’ถ นิกโต จ สโฐ’นุชุ สูจโก ปิสุโณ กณฺเณ ชโป ธุตฺโต ตุ วญฺจโก. ๗๓๘. อนิสมฺม หิ โย กิจฺจํ ปุริโส วธพนฺธนาทิ’มาจรติ อวินิจฺฉิตการิตฺตา โส ขลุ จปโลติ วิญฺเญยฺโย. ๗๓๗. - ๗๓๘. วชฺโฌ วชฺฌ ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป สีสจฺเฉชฺชมฺหิ ในบุคคลผู้สมควรถูกตัดศีรษะ ผู้ไม่น่าเชื่อถือ, ผู้โกง ๓ : นิกต, สฐ, อนุชุ ผู้ส่อเสียด ๓ : สูจก, ปิสุณ, กณฺเณชป 84 ในกรณีที่เป็นปาฐะว่า “วาจาโล พหุทรยฺหวเจ” จะต้องแปลว่า วาจาโล วาจาล ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป พหุคารยฺหวเจ ในผู้ที่กล่าวคำอันน่าติเตียนเป็นอย่างมาก

รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI