อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 323 จาก 557 หน้า
290 อภิธานัปปทีปิกา
๗๒๕. อิสฺสโร นายโก สามี ปตี’สา’ธิปตี ปภู
อยฺยา’ธิปา’ธิภู เนตา อิพฺโภ ตฺว’ฑฺโฒ ตถา ธนี.
๗๒๒. - ๗๒๕. ผู้มีบุญ(ผู้โชคดี) ๓ : ปุญฺญวนฺตุ, สุกตี, ธญฺญ
ผู้มีความเพียรมาก ๒ : มหุสฺสาห, มหาธิติ
ผู้โลภมาก ๒ : มหาตณฺห, มหิจฺฉ
ผู้ใจดี ๒ : หทยี, หทยาลุ
ผู้ดีใจ ๒ : สุมน, หฏฺฐจิตฺต
ผู้เสียใจ ๒ : ทุมฺมน, วิมน
ผู้มีใจโอบอ้อมอารี, ผู้มีน้ำใจ ๔ : วทานีย, วทญฺญู, ทานโสณฺฑ,
พหุปฺปท
ผู้มีชื่อเสียง ๑๐ : ขฺยาต, ปตีต, ปญฺญาต, อภิญฺญาต, ปถิต, สุต,
วิสฺสุต, วิทิต, ปสิทฺธ, ปากฏ
ผู้เป็นใหญ่, เจ้านาย, ผู้นำ ๑๑ : อิสฺสร, นายก, สามี, ปติ, อีส,
อธิปติ, ปภู, อยฺย, อธิป, อธิภู, เนตุ
ผู้มั่งคั่ง, ผู้ร่ำรวย ๓ : อิพฺภ, อฑฺฒ, ธนี
๗๒๖. ทานารโห ทกฺขิเณยฺโย สินิทฺโธ ตุ จ วจฺฉโล
ปริกฺขโก การณิโก อาสตฺโต ตุ จ ตปฺปโร.
๗๒๗. การุณิโก ทยาลุปิ สูรโต อุสฺสุโก ตุ จ
อิฏฺฐตฺเถ อุยฺยุตฺโต จ’าถ ทีฆสุตฺโต จิรกฺริโย.
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI