นะโมตั้งชื่อ
Namo Name

← ค้นพจนานุกรมศัพท์อภิธานัปปทีปิกา

อภิธานัปปทีปิกา

ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 310 จาก 557 หน้า

ดูภาพหน้าหนังสือ (PDF) ↗

ภูกัณฑ์ : ปาตาลวรรค 277 ๖๘๗. ภิสํ มุฬาโล’นิตฺถี จ พีชโกโส ตุ กณฺณิกา ปทุมาทิสมูเห ตุ ภเว สณฺฑม’นิตฺถิยํ. ๖๘๗. เง่าบัว ๒ : ภิส, มุฬาล; (มุฬาโล) มุฬาล ศัพท์ อนิตฺถี เป็นปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์ ฝักบัว ๒ : พีชโกส, กณฺณิกา สณฺฑํ สณฺฑ ศัพท์ ภเว ย่อมเป็นไป ปทุมาทิสมูเห ในป่าแห่งดอกบัว เป็นต้น (ตํ สณฺฑํ) สณฺฑ ศัพท์ นั้น (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป อนิตฺถิยํ ในปุงลิงค์ และนปุงสกลิงค์ [ในวังคีสสังยุตตฎีกา สคาถาวรรคกล่าวว่า “มุฬาลนฺติ เสตรตฺต ปทุมานํ มูลํ ภิสนฺติ เตสํเยว กนฺทํ” ซึ่งความหมายว่า มุฬาล คือ รากบัว ภิส คือ เง่าบัว] ๖๘๘. อุปฺปลํ กุวลยญฺจ นีลํ ตฺวิ’นฺทีวรํ สิยา เสเต ตุ กุมุทญฺจ’สฺส กนฺโท สาลูก’มุจฺจเต. ๖๘๘. ดอกอุบล(บัวสาย, ดอกโกมุท) ๒ : อุปฺปล, กุวลย นีลํ บัวสายอันเขียว อินฺทีวรํ ชื่อว่า อินฺทีวร(บัวขาบ ๒) กุมุทํ กุมุท ศัพท์ สิยา ย่อมเป็นไป เสเต ในบัวที่มีสีขาว กนฺโท เหง้า อสฺส (ภุมุทสฺส) แห่งบัวนั้น (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต อุจฺจเต ย่อมเรียก สาลูกํ (อิติ) ว่า สาลูก(เหง้าบัว)

รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI