อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 276 จาก 557 หน้า
ภูกัณฑ์ : อรัญญวรรค 243
๕๙๕. - ๕๙๗. กระเทียม ๒ : มหากนฺท, ลสุณ
หอมแดง ๒ : ปลณฺฑุ, สุกนฺทก
กระดอม ๒ : ปโฏล, ติตฺตก
ต้นตองแตก ๒ : ภิงฺคราช, มกฺกว
ต้นหัวแหวน ๒ : ปุนนฺนวา, โสถฆาตี
ต้นเบญจมาส ๒ : วิตุนฺน, สุนิสนฺนก
ผักโหม ๒ : การเวลฺล, สุสวี
เถาน้ำเต้า ๓ : ตุมฺพี, อลาพุ, ลาพุ; (ตฺยํ) ทั้ง ๓ ศัพท์
สา เป็นอิตถีลิงค์
ฟักทอง ๒ : เอฬาลุก(อุวารุก), กกฺการี
ฟักเขียว ๒ : กุมฺภณฺฑ(กุมฺมณฺฑ), วลฺลิภ
มูลกา(ขี้กา) ๒ : อินฺทวารุณี, วิสาลา
ผักโหมหัด ๒ : วตฺถุก, วตฺถุเลยฺยก
๕๙๘. มูลโก’นิตฺถิยํ จุจฺจุ ตมฺพโก จ กลมฺพโก
สากเภทา กาสมทฺท- ฌชฺฌรี ผคฺควา’ทโย.
๕๙๘. เผือก, มัน ๒ : มูลก, จุจฺจุ; (มูลโก) มูลก ศัพท์ (วตฺตติ)
ย่อมเป็นไป อนิตฺถิยํ ในปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์
ผักทอดยอด(ผักบุ้ง) ๒ : ตมฺพก, กลมฺพก(กลมฺมิกา)
สาสมทฺทฌชฺฌรีผคฺควาทโย สาสมทฺท กระเพรา ฌชฺฌรี ผักไห่
และ ผคฺคุ ผักขี้เหล็ก เป็นต้น สากเภทา เป็นชนิดของพืชผัก)
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI