อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 274 จาก 557 หน้า
ภูกัณฑ์ : อรัญญวรรค
เถาจิงจ้อขาว ๒ : ติวุตา, ติปุฏา
เถาจิงจ้อดำ ๒ : สามา, กาฬา
ต้นขิง ๒ : สิงฺคี, อุสภ
ต้นหนาด ๒ : เรณุกา, กปิลา
เถาย่านาง ๒ : หิริเวร, วาล
เถาตำลึง ๒ : รตฺตผล, พิมฺพิกา
ต้นกฤษณาดำ(เกิดบนหินดาด) ๒ : เสเลยฺย, อสฺมปุปฺผ
ต้นกระวานใหญ่ ๒ : เอลา, พหุลา
๕๙๒. กุฏฺฐญฺจ พฺยาธิ กถิโต วาเนยฺยํ ตุ กุฏนฺนฏํ
โอสธิ ชาติมตฺตมฺหิ โอสธํ สพฺพ’ มชาติยํ.
๕๙๒. ต้นโกศ(ธรรมดา) ๒ : กุฏฺฐ, พฺยาธิ
แห้ว ๒ : วาเนยฺย, กุฏนฺนฏ
(ผลปากนฺตา) (กล้วยและข้าวเปลือกเป็นต้น) สักว่าเป็นต้นไม้
ธรรมดาทั่วไปที่มีผลสุกเป็นที่สุด (วตฺตมานา) เมื่อถูกนำไปใช้ ชาติมตฺตมฺหิ
ในชนิดต้นไม้ที่เกิดมาเป็นต้นไม้เท่านั้น โอสธิ ชื่อว่า โอสธิ(พืชที่ไม่เป็นยา
สมุนไพร)
สพฺพํ กล้วย ข้าวเปลือก เนยใสและน้ำผึ้งเป็นต้นทั้งหมด (วตฺตมานํ )
เมื่อถูกนำไปใช้ อชาติยํ ในยารักษาโรคอย่างเดียวไม่เกี่ยวกับชาติกำเนิด โอสธํ
ชื่อว่า โอสธ(พืชที่ใช้เป็นยาสมุนไพรได้)
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI