อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 259 จาก 557 หน้า
226 อภิธานัปปทีปิกา
๕๔๗. มลฺลิกาที ตุ กุสุเม สลิงฺคา วีหโย ผเล
ชมฺพู’ตฺถี ชามฺพวํ ชมฺพุ วิฏโป วิฏภี’ตฺถิยํ.
๕๔๗. มลฺลิกาที มลฺลิกา ศัพท์ เป็นต้น (วตฺตมานา) ที่เป็นไป
กุสุเม ในดอกไม้ (โดยอเภโทปจาระ) สลิงฺคา มีลิงค์เป็นของตนเอง(ไม่เปลี่ยน
ลิงค์)
วีหโย ศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับธัญพืชมีข้าวและถั่วเป็นต้น (วตฺตมานา )
ที่เป็นไป ผเล ในผล (โดยอเภโทปจาระ) สลิงฺคา ย่อมมีลิงค์เป็นของตนเอง
ต้นหว้า ๓ : ชมฺพู, ชมฺพุว, ชมฺพุ อิตฺถี ๓ ศัพท์เป็นอิตถีลิงค์
ค่าคบไม้ ๒ : วิฏป, วิฏภี; (วิฏภี) วิฏภี ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป
อิตฺถิยํ ในอิตถีลิงค์
๕๔๘. มูลมารพฺภ สาขนฺโต ขนฺโธ ภาโค ตรุสฺส ถ
โกฏโร’นิตฺถิยํ รุกฺขจฺ- ฉิทฺเท กฏฺฐํ ตุ ทารุ จ.
๕๔๘. ภาโค ส่วน ตรุสฺส ของต้นไม้ อารพฺภ เริ่ม มูลํ จากราก
สาขนฺโต ถึงกิ่ง(มีกิ่งเป็นที่สุด) ขนฺโธ ชื่อว่า ขันธ(ลำต้น)
โกฏโร โกฏร ศัพท์ (วตฺตมาโน) ซึ่งเป็นไป รุกฺขจฺฉิทฺเท ในโพรง
ต้นไม้ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป อนิตฺถิยํ ในปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์
ฟืน, ไม้แห้ง ๒ : กฏฺฐ, ทารุ
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI