อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 257 จาก 557 หน้า
224 อภิธานัปปทีปิกา
๕๔๓. ทลํ ปลาสํ ฉทนํ ปณฺณํ ปตฺตํ ฉโท’ปฺย’ถ
ปลฺลโว วา กิสลยํ นวุพฺภินฺเน ตุ องฺกุโร.
๕๔๓. ใบไม้ ๖ : ทล, ปลาส, ฉทน, ปณฺณ, ปตฺต, ฉท
ใบอ่อน, ก้านใบอ่อน ๒ : ปลฺลว, กิสลย (ปลฺลโว) ปลฺลว ศัพท์
วา เป็นปุงลิงค์และอาจเป็นนปุงสกลิงค์ได้บ้าง
องฺกุโร องฺกุร ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป นวุพฺภินฺเน ในหน่อที่แตก
ขึ้นมาใหม่(หน่ออ่อน)
๕๔๔. มกุลํ วา กุฏุมโล ขารโก ตุ จ ชาลกํ
กลิกา โกรโก’นิตฺถี วณฺฏํ ปุปฺผาทิพนฺธนํ.
๕๔๔. ดอกแรกแย้ม, ดอกตูม ๒ : มกุล (มุกุล), กุฏุมล(กุฏมล)
(มกุลํ) มกุล ศัพท์ วา เป็นนปุงสกลิงค์และอาจเป็นปุงลิงค์ได้บ้าง
ดอกไม้กำลังผลิ ๒ : ขารก, ชาลก
ดอกไม้ใกล้จะบาน(กำลังแย้ม) ๒ : กลิกา, โกรก; (โกรโก)
โกรก ศัพท์ อนิตฺถี เป็นปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์
ปุปฺผาทิพนฺธนํ ขั้วของดอกไม้ เป็นต้น วณฺฏํ ชื่อว่า วณฺฏ(ขั้ว, ก้าน)
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI