อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 255 จาก 557 หน้า
222 อภิธานัปปทีปิกา
อุยยาน(อุทยานแห่งชาติ)
ตเทว ป่าอุทยานนั้นนั่นเทียว อนฺเตปุโรจิตํ อันสมควรต่อนางสนม
เท่านั้น (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต เญยฺยํ พึงทราบ ปมทวนํ (อิติ) ว่า ปมทวน
(พระราชอุทยาน)
๕๓๙. ปนฺติ วีถฺยา’วลิ เสณี ปาฬิ เลขา ตุ ราชิ จ
ปาทโป วิฏปี รุกฺโข อโค สาโล มหีรุโห.
๕๔๐. ทุโม ตรุ กุโช สาขี คจฺโฉ ตุ ขุทฺทปาทโป
ผลนฺติ เย วินา ปุปฺผํ เต วุจฺจนฺติ วนปฺปตี.
๕๓๙ - ๕๔๐. แถวแนว ๕ : ปนฺติ, วีถิ, อวลิ, เสณี, ปาฬิ
ราวป่า ๒ : เลขา, ราชิ
ต้นไม้ใหญ่ ๑๐ : ปาทป, วิฏปี, รุกฺข, อค, สาล, มหีรุห, ทุม, ตรุ,
กุช, สาขี
ขุทฺทปาทโป ต้นไม้เล็กๆ คจฺโฉ ชื่อว่า คจฺฉ(พุ่มไม้)
เย (รุกฺขา) ต้นไม้ทั้งหลายเหล่าใด วินา เว้นแล้ว ปุปฺผํ ซึ่งดอก
ผลนฺติ ย่อมออกผล เต (รุกฺขา) ต้นไม้ทั้งหลายเหล่านั้น (ปณฺฑิเตหิ) อันบัณฑิต
วุจฺจนฺติ ย่อมเรียก วนปฺปติ (อิติ) ว่า วนปฺปติ (ต้นไม้เจ้าป่า)
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI