อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 241 จาก 557 หน้า
208 อภิธานัปปทีปิกา
๕๑๔. วาคุริโก ชาลิโก’ถ ภารวาโห ตุ ภาริโก
เวตนิโก ตุ ภตโก กมฺมกโร’ถ กึ กโร
ทาโส จ เจฏโก เปสฺโส ภจฺโจ จ ปริจาริโก.
๕๑๔. คนดักข่าย ๒ : วาคุริก(วาคริก), ชาลิก
คนแบกหาม ๒ : ภารวาห, ภาริก
ลูกจ้าง ๓ : เวตนิก, ภตก, กมฺมกร(กมฺมการ)
ทาส ๖ : กึกร, ทาส, เจฏก, เปสฺส, ภจฺจ, ปริจาริก
๕๑๕. อนฺโตชาโต ธนกฺกีโต ทาสพฺโย’ปคโต สยํ
ทาสา กรมรานีโต’ จฺเจวํ เต จตุธา สิยุํ.
๕๑๕. เต ทาสา ทาสทั้งหลายเหล่านั้น สิยุํ มีอยู่ จตุธา ๔ ประเภท
อิจฺเจวํ อย่างนี้คือ อนฺโตชาโต ทาสเกิดในเรือน ธนกฺกีโต ทาสที่ซื้อมาด้วยเงิน
สยํ ทาสพฺโยปคโต ทาสที่ยอมตัวเข้าไปเป็นทาสเอง กรมรานีโต และทาสเชลย
๕๑๖. อทาโส ตุ ภุชิสฺโส’ถ นีโจ ชมฺโม นิหีนโก
นิกฺโกสชฺโช อกิลาสุ มนฺโท ตุ อลโส’ปฺย’ถ.
๕๑๖. อทาโส บุคคลผู้ไม่ใช่ทาส ภุชิสฺโส ชื่อว่า ภุชิสฺส(คนที่ได้รับ
อิสรภาพจากการเป็นทาส)
คนเลว ๓ : นีจ, ชมฺม, นิหีนก(นิหีน)
คนขยัน ๒ : นิกฺโกสชฺช, อกิลาสุ
คนเกียจคร้าน ๒ : มนฺท, อลส
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI