อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 232 จาก 557 หน้า
ภูกัณฑ์ : จตุพพัณณวรรค : เวสสวรรค 199
๔๙๓. โลโห’นิตฺถี อโย กาฬา- ยสญฺจ ปารโท รโส
กาฬติปุ ตุ สีสญฺจ หริตาลํ ตุ ปีตนํ.
๔๙๓. เหล็ก ๓ : โลห, อย, กาฬายส
(โลโห) โลห ศัพท์ อนิตฺถี เป็นปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์
ปรอท ๒ : ปารท, รส
ดีบุกดำ ๒ : กาฬติปุ, สีส
หรดาล ๒ : หริตาล, ปีตน
๔๙๔. จินปิฏฺฐญฺจ สินฺทูรํ อถ ตูโล ตถา ปิจุ
ขุทฺทชํ ตุ มธุ ขุทฺทํ มธุจฺฉิฏฺฐํ ตุ สิตฺถกํ.
๔๙๔. ตะกั่วแดง, สารหนูแดง ๒ : จินปิฏฺฐ, สินฺทูร
ฝ้าย, สำลี ๒ : ตูล,ปิจุ
น้ำผึ้ง ๓ : ขุทฺทช, มธุ, ขุทฺท(โขทฺท)
ขี้ผึ้ง ๒ : มธุจฺฉิฏฺฐ, สิตฺถก
๔๙๕. โคปาโล โคปโคสงฺขฺยา โคมา ตุ โคมิโก’ปฺย’ถ
อุสโภ พลีพทฺโธ จ โคโณ โค วสโภ วุโส.
๔๙๕. คนเลี้ยงวัว ๓ : โคปาล, โคป, โคสงฺขฺย
เจ้าของวัว ๒ : โคมนฺตุ, โคมิก
โคตัวผู้, วัวตัวผู้ ๖ : อุสภ, พลีพทฺธ(พลีพทฺท), โคณ, โค, วสภ,
วุส
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI