อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 222 จาก 557 หน้า
ภูกัณฑ์ : จตุพพัณณวรรค : เวสสวรรค 189
๔๖๖. ขชฺชํ ตุ โภชฺชเลยฺยานิ เปยฺยนฺ’ติ จตุธา’สนํ
นิสฺสาโว จ ตถา’จาโม อาโลโป กพโฬ ภเว.
๔๖๖. อสนํ อาหาร จตุธา มี ๔ อย่าง อิติ คือ ขชฺชํ ของควรเคี้ยว
โภชฺชํ ของควรกิน เลยฺยํ ของควรลิ้ม เปยฺยํ ของควรดื่ม(ซด)
น้ำข้าว ๒ : นิสฺสาว, อาจาม
คำข้าว ๒ : อาโลป, กพฬ
๔๖๗. มณฺโฑ’นิตฺถี รสคฺคสฺมึ วิฆาโส ภุตฺตเสสเก
วิฆาสาโท จ ทมโก ปิปาสา ตุ จ ตสฺสนํ.
๔๖๗. มณฺโฑ มณฺฑ ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป รสคฺคสฺมึ ในน้ำ
อันสกัดมาจากสิ่งใดสิ่งหนึ่ง(หัวกะทิ)
(มณฺโฑ) มณฺฑ ศัพท์ อนิตฺถี เป็นปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์
วิฆาโส วิฆาส ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป ภุตฺตเสสเก ในอาหารอัน
เป็นเดน(อาหารเหลือ)
คนกินเดน ๒ : วิฆาสาท, ทมก
ความกระหายน้ำ ๒ : ปิปาสา, ตสฺสน
๔๖๘. ขุทฺทา ชิฆจฺฉา มํสสฺส ปฏิจฺฉาทนิยํ รโส
อุทฺเรโก เจว อุคฺคาโร โสหิจฺจํ ติตฺติ ตปฺปนํ.
๔๖๘. ความหิว ๒ : ขุทฺทา, ชิฆจฺฉา
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI