อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 206 จาก 557 หน้า
ภูกัณฑ์ : จตุพพัณณวรรค : พราหมณวรรค 173
๔๓๓. ตปสฺสี ภิกฺขุ สมโณ ปพฺพชิโต ตโปธโน
วาจํยโม ตุ มุนิ จ ตาปโส ตุ อิสี’ริโต.
๔๓๓. ภิกษุ ๕ : ตปสฺสี, ภิกฺขุ, สมณ, ปพฺพชิต, ตโปธน
พระมุนีผู้สำรวมวาจา ๒ : วาจํยม, มุนิ61
ฤาษี ๒ : ตาปส,อิสิ
๔๓๔. เย สํยตินฺทฺริยคณา ยตโย วสิโน จ เต
สาริปุตฺโต’ปติสฺโส ตุ ธมฺมเสนาปตี’ริโต.
๔๓๔. เย (ชนา) บุคคลทั้งหลายเหล่าใด สํยตินฺทฺริยคณา ผู้มีประชุม
แห่งอินทรีย์อันตนสำรวมดีแล้ว เต (ชนา) บุคคลทั้งหลายเหล่านั้น ยตโย ชื่อ
ว่า ยติ วสิโน จ และชื่อว่า วสี(ภิกษุผู้มีอำนาจ)
พระสารีบุตร ๓ : สาริปุตฺต, อุปติสฺส, ธมฺมเสนาปติ
๔๓๕. โกลิโต โมคฺคลฺลาโน’ถ อริโย’ธิคโต สิยา
โสตาปนฺนาทิกา เสกฺขา ’นริโย ตุ ปุถุชฺชโน.
๔๓๕. พระโมคคัลลานะ ๒ : โกลิต, โมคฺคลฺลาน
อธิคโต = อธิคตธมฺโม บุคคลผู้มีโลกุตตรธรรมอันตนบรรลุแล้ว
อริโย ชื่อว่า อริย(อริยบุคคล ๘ จำพวก มีพระโสตาปัตติมัคคัฏฐบุคคลเป็นต้น)
61 มุนิ หรือ มุนี นั้นมีหลากหลาย เช่น อคาริยมุนิ, อนคาริยมุนิ, เสกฺขมุนิ, อเสกฺขมุนิ, ปจฺเจกมุนิ และ มุนิมุนิ
(ดูรายละเอียดในอัฏฐกถาชาดกเอกกนิบาต)
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI