อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 204 จาก 557 หน้า
ภูกัณฑ์ : จตุพพัณณวรรค : พราหมณวรรค 171
๔๒๘. ปริเยสนา’นฺเวสนา ปริเยฏฺฐิ คเวสนา
อุปาสนํ ตุ สุสฺสูสา สา ปาริจริยา ภเว.
การแสวงหา ๔ : ปริเยสนา(ปริเยสณา), อนฺเวสนา(อนฺเวสณา),
ปริเยฏฺฐิ, คเวสนา(คเวสณา)
การอุปัฏฐาก, การปรนนิบัติรับใช้ ๓ : อุปาสน, สุสฺสูสา,
อปาริจริยา
สา สุสฺสูสาและปาริจริยา ศัพท์เป็นอิตถีลิงค์
๔๒๙. โมน’มภาสนํ ตุณฺหี- ภาโว’ถ ปฏิปาฏิ สา
อนุกฺกโม ปริยาโย อนุปุพฺย’ปุเม กโม.
๔๒๙. การนิ่ง(การปิดปากไม่พูดจา) ๓ : โมน, อภาสน,
ตุณฺหีภาว
ลำดับ ๕ : ปฏิปาฏิ(ปริปาฏิ), อนุกฺกม, ปริยาย, อนุปุพฺพี, กม
(ปฏิปาฏิ) ปฏิปาฏิ ศัพท์ สา เป็นอิตถีลิงค์ (อนุปุพฺพี) อนุปุพฺพี
ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป อปุเม ในอิตถีลิงค์และนปุงสกลิงค์
๔๓๐. ตโป จ สํยโม สีลํ นิยโม ตุ วตญฺจ วา
วีติกฺกโม’ชฺฌจาโร’ถ วิเวโก ปุถุคตฺตตา.
๔๓๐. ศีล, ตบะ ๓ : ตป, สํยม, สีล
ข้อวัตรปฏิบัติ ๒ : นิยม, วต
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI