อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 183 จาก 557 หน้า
150 อภิธานัปปทีปิกา
ชุดแต่งประจำสำหรับการรบ ๒ : อามุกฺก, ปฏิมุกฺก
[บางแห่งแปลว่า ทหารผู้แต่งเครื่องแบบเต็มยศ]
ทัพหน้า ๔ : ปุเรจารี, ปุเรจร, ปุพฺพงฺคม, ปุเรคามี
ผู้ไปช้าๆ ๒ : มนฺทคามี, มนฺถร
ผู้ไปเร็ว ๓ : ชวน, ตุริต, เวคี
เชตพฺพํ สิ่งที่สามารถเอาชนะได้ (ปณฺฑิเตน) อันบัณฑิต อุจฺจเต
ย่อมเรียก เชยฺยํ ว่า เชยฺย
๓๘๐. สูรวีรา ตุ วิกฺกนฺโต สหาโย’นุจโร สมา
สนฺนทฺธปฺปภุตี ตีสุ ปาเถยฺยํ ตุ จ สมฺพลํ.
๓๘๐. ผู้กล้าหาญ ๓ : สูร, วีร, วิกฺกนฺต
ผู้ตามหลัง, ทัพหลัง, กองหนุน ๒ : สหาย, อนุจร
(อิเม สทฺทา) ศัพท์ทั้งหลายเหล่านี้ สมา มีอรรถเสมอกัน,
สนฺสทฺธปฺปภุตี ตั้งแต่สนฺนทฺธ ศัพท์ เป็นต้น(ในคาถาที่ ๓๗๘) ถึงอนุจร ศัพท์
(วตฺตนฺติ) ย่อมเป็นไป ตีสุ (ลิงฺเคสุ) ในลิงค์ทั้ง ๓
เสบียง(อาหารสำหรับเดินทางไกล) ๒ : ปาเถยฺย, สมฺพล
๓๘๑. วาหินี ธชินี เสนา จมู จกฺกํ พลํ ตถา
อนีโก วา’ถ วินฺยาโส พฺยูโห เสนาย กถฺยเต.
๓๘๑. กองทัพ ๗ : วาหินี, ธชินี, เสนา, จมู, จกฺก, พล, อนีก
(อนีโก) อนีก ศัพท์ วา เป็นปุงลิงค์บ้าง นปุงสกลิงค์บ้าง
วินฺยาโส การจัดเตรียม เสนาย ซึ่งกองทัพ (ปณฺฑิเตน) อันบัณฑิต
กถฺยเต ท่านย่อมกล่าว พฺยูโห (อิติ) ว่า พฺยูห
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI