อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 181 จาก 557 หน้า
148 อภิธานัปปทีปิกา
๓๗๔. ตมฺมชฺเฌ ปิณฺฑิกา นาภิ กุพฺพโร ตุ ยุคนฺธโร
อกฺขคฺคกีเล อาณี’ตฺถี วรุโถ รถคุตฺย’ถ.
๓๗๔. ปิณฺฑิกา ส่วนประกอบของรถมีสัณฐานกลมๆ (ฐิตา) อัน
ตั้งอยู่ ตมฺมชฺเฌ ในท่ามกลางแห่งล้อนั้น นาภิ ชื่อว่า นาภิ(ดุมรถ)
ทูบ(ไม้แม่แคร่เกวียนที่ยื่นออกมาติดกับแอก) ๒ : กุพฺพร, ยุคนฺธร
อาณิ อาณิ ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป อกฺขคฺคกีเล ในสลักอันใส่
เข้าไปในปลายแห่งเพลา(ไม้สลักเพลา) (อาณิ) อาณิ ศัพท์ อิตฺถี เป็นอิตถีลิงค์
ไม้ค้ำ, ตัวถังเกราะกันอาวุธ ๒ : วรุถ, รถคุตฺติ
๓๗๕. ธุโร มุเข รถสฺสงฺคา ตฺว’กฺโข’ปกฺขรอาทโย
ยานญฺจ วาหนํ โยคฺคํ สพฺพหตฺถฺยาทิวาหเน.
๓๗๕. ธุโร ธุร ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป มุเข ในหัวเกวียนหรือ
หัวรถ(แอก)
อกฺโข เพลา อุปกฺขรอาทโย และส่วนต่างๆมีไม้ที่ตั้งอยู่บนเพลา
เป็นต้น องฺคา เป็นส่วนประกอบ รถสฺส ของรถ
ยาน, พาหนะ ๓ : ยาน, วาหน, โยคฺค
(ตยํ) ศัพท์ทั้ง ๓ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป สพฺพหตฺถฺยาทิวาหเน
ในพาหนะทุกอย่างมีพาหนะช้าง เป็นต้น
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI