อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 171 จาก 557 หน้า
138 อภิธานัปปทีปิกา
อุตสาหะ) และมันตสัตติ(เดชอันเกิดเพราะการมีที่ปรึกษา)
เตโช เดช ทณฺฑโช อันเกิดจากพระราชอาญา โกสโช และเกิดจาก
อำนาจเงินคลัง ปภาโว ชื่อว่า ปภาว ปตาโป ปิ จ และชื่อว่า ปตาป ด้วย
[อีกนัยหนึ่ง เตโช เดช ทณฺฑโช อันเกิดเพราะราชอาญา ปภาโว
ชื่อว่า ปภาว เตโช เดช โกสโช อันเกิดเพราะเรือนคลัง ปตาโป ชื่อว่า ปตาป]
๓๕๒. มนฺโต จ มนฺตนํ โส ตุ จตุกฺกณฺโณ ทฺวิโคจโร
ติโคจโร ตุ ฉกฺกณฺโณ รหสฺสํ คุยฺห’มุจฺจเต.
๓๕๒. มันตสัตติ(เดชอันเกิดจากการมีที่ปรึกษา) ๒ : มนฺต,
มนฺตน
โส (มนฺโต) มันตสัตตินั้น ทฺวิโคจโร หากเป็นวิสัยของคน ๒ คน
เท่านั้น จตุกฺกณฺโณ ชื่อว่า จตุกฺกณฺณ(การปรึกษาความลับที่ได้ยินเพียง ๔ หู)
ติโคจโร หากเป็นวิสัยเฉพาะคน ๓ คน ฉกฺกณฺโณ ชื่อว่า ฉกฺกณฺณ(การปรึกษา
ที่ได้ยินเพียง ๖ หู)
ความลับ ๒ : รหสฺส, คุยฺห
(ทฺวยํ) ศัพท์ทั้ง ๒ (ปณฺฑิเตน) อันบัณฑิต อุจฺจเต ย่อมกล่าวว่ามี
อรรถเหมือนกัน
๓๕๓. ตีสุ วิวิตฺตวิชน- ฉนฺนา รโห รโห’พฺยยํ
วิสฺสาโส ตุ จ วิสฺสมฺโภ ยุตฺตํ โตฺว’ปายิกํ ติสุ.
๓๕๓. ที่เงียบสงัด, ที่ปลอดคน, ที่ลับ ๕ : วิวิตฺต, วิชน,
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI