อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 169 จาก 557 หน้า
136 อภิธานัปปทีปิกา
๓๔๖. มิตฺโต’นิตฺถี วยสฺโส จ สหาโย สุหโท สขา
สมฺภตฺโต ทฬฺหมิตฺโต’ถ สนฺทิฏฺโฐ ทิฏฺฐมตฺตโก.
๓๔๖. เพื่อน ๕ : มิตฺต, วยสฺส, สหาย, สุหท, สข; (มิตฺโต)
มิตฺต ศัพท์ อนิตฺถี เป็นปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์
ทฬฺหมิตฺโต มิตรที่คบกันมั่นคง สมฺภตฺโต ชื่อว่า สมฺภตฺต,
ทิฏฺฐมตฺตโก มิตรที่สักว่าเคยเห็นหน้ากันเท่านั้น สนฺทิฏฺโฐ ชื่อว่า สฺนทิฏฺฐ
๓๔๗. จโร จ คุฬฺหปุริโส ปถาวี ปถิโก’ทฺธคู
ทูโต ตุ สนฺเทสหโร คณโก ตุ มุหุตฺติโก.
๓๔๗. นักสืบ, สายลับ, สันติบาล ๒ : จร(จาร), คุฬฺหปุริส
คนเดินทาง ๓ : ปถาวี, ปถิก, อทฺธคุ(อทฺธคู)
ทูต ๒ : ทูต, สนฺเทสหร
โหร, หมอดู ๒ : คณก, มุหุตฺติก
๓๔๘. เลขโก ลิปิกาโร จ วณฺโณ ตุ อกฺขโร’ปฺย’ถ
เภโท ทณฺโฑ สามทานา- นฺยุ’ปายา จตุโร อิเม.
๓๔๘. เสมียน, เลขานุการ ๒ : เลขก, ลิปิการ(ลิปิกร)
อักษร ๒ : วณฺณ, อกฺขร
เภโท เภทุบายคืออุบายที่ทำให้แตกกันในหมู่พวกของศัตรู ทณฺโฑ
ทัณฑุบายคืออุบายที่ทำการรุกรบ สามทานานิ สามอุบายคืออุบายที่ทำการ
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI