อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 134 จาก 557 หน้า
101 ภูกัณฑ์ : นรวรรค
๒๕๑. สุกฺกา ตุ ปลิตํ เกสา ทโย’ถ ชรตา ชรา
ปุถุโก ปิลฺลโก ฉาโป กุมาโร พาลโปตกา.
๒๕๑. เกสาทโย ผม เป็นต้น สุกฺกา ที่ขาวแล้ว ปลิตํ ชื่อว่า ปลิต
(ผมหงอก, หนวดหงอก เป็นต้น)
ความแก่ ๒ : ชรตา, ชรา
เด็กเล็ก, กุมาร ๖ : ปุถุก, ปิลฺลก, ฉาป, กุมาร,พาล, โปตก
๒๕๒. อถุ’ ตฺตานสยุ’ตฺตาน- เสยฺยกา ถนโป’ปิ จ
๒๕๓. ตรุโณ จ วยฏฺโฐ จ ทหโร จ ยุวา สุสุ
มาณโว ทารโก จา’ถ สุกุมาโร สุเขธิโต.
๒๕๒. - ๒๕๓. เด็กทารก, เด็กยังดื่มนม ๓ : อุตฺตานสย,
อุตฺตานเสยฺยก, ถนป
คนหนุ่ม ๗ : ตรุณ, วยฏฺฐ, ทหร, ยุว, สุสุ, มาณว, ทารก
ผู้เกิดมาดี ๒ : สุกุมาร, สุเขธิต
๒๕๔. มหลฺลโก จ วุทฺโธ จ เถโร ชิณฺโณ จ ชิณฺณโก
อคฺคโช ปุพฺพโช เชฏฺโฐ กนิโย กนิฏฺโฐ’นุโช.
๒๕๔. คนแก่ ๕ : มหลฺลก, วุทฺธ, เถร, ชิณฺณ, ชิณฺณก
พี่, พี่ชาย, ๓ : อคฺคช, ปุพฺพช, เชฏฺฐ
น้อง, น้องชาย, : กนิย, กนิฏฺฐ, อนุช
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI