อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 130 จาก 557 หน้า
ภูกัณฑ์ : นรวรรค 97
๒๔๐. ธโวตุ สามิโก ภตฺตา กนฺโต ปติ วโร ปิโย
อโถ ปปติ ชาโร ถา, ปจฺจํ ปุตฺโต’ตฺรโช สุโต.
๒๔๑. ตนุโช ตนโย สูนุ ปุตฺตาที ธีตริ’ตฺถิยํ
นาริยํ ทุหิตา ธีตา, สชาโต โตฺว’รโส สุโต.
๒๔๐ - ๒๔๑. สามี ๗ : ธว, สามิก, ภตฺตุ, กนฺต, ปติ, วร, ปิย
ชายชู้ ๒ : อุปปติ, ชาร
บุตร, ลูกชาย ๗ : อปจฺจ, ปุตฺต, อตฺรช, สุต, ตนุช, ตนย, สูนุ
ปุตฺตาที ปุตฺต ศัพท์ เป็นต้น (วตฺตมานา) เมื่อถูกนำมาใช้ ธีตริ
ในบุตรสาว (วตฺตนฺติ) ย่อมเป็นไป อิตฺถิยํ ในอิตถีลิงค์
ลูกสาว ๒ : ทุหิตุ, ธีตุ (ทฺวยํ) ศัพท์ทั้งสอง (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป
นาริยํ ในอิตถีลิงค์
สุโต ลูกชาย สชาโต ผู้เกิดจากตนเอง โอรโส ชื่อว่า โอรส(ลูกในไส้)
๒๔๒. ชายาปตี ชานิปตี ชยมฺปตี ตุ ทมฺปตี
อถ วสฺสวโร วุตฺโต ปณฺฑโก จ นปุํสกํ.
๒๔๒. สามีภรรยา ๔ : ชายาปตี, ชานิปตี, ชยมฺปตี,
ตุทมฺปตี(ทมฺปตี)50
บัณเฑาะก์, กระเทย ๓ : วสฺสวร, ปณฺฑก, นปุํสก
50 “ตุทมฺปติ” เป็นปาฐะที่มาในกัจจายนะ, ปทรูปสิทธิ, สัททนีติ และ อภิธานัปปทีปิกา ส่วนในอมรโกษ และ
อภิธานัปปทีปิกานิสสยะของสีหฬเป็นปาฐะว่า “ทมฺปตี”
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI