อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 117 จาก 557 หน้า
84 อภิธานัปปทีปิกา
๒๐๕. โตรณํ ตุ พหิทฺวารํ ปริขา ตุ จ ทีฆิกา
มนฺทิรํ สทนาคารํ นิกาโย นิลยาลโย.
๒๐๖. อาวาโส ภวนํ เวสฺมํ นิเกตนํ นิเวสนํ
ฆรํ คหญฺจา’วสโถ สรณญฺจ ปติสฺสโย.
๒๐๗. โอกํ สาลา ขโย วาโส ถิยํ กุฏิ วสตฺย’ปิ
เคหญฺจา’นิตฺถี สทุมํ เจติยายตนานิ ตุ.
๒๐๕.- ๒๐๗. มุขประตู ๒ : โตรณ, พหิทฺวาร
คูรอบเมือง ๒ : ปริขา, ทีฆิกา
บ้าน, เรือน ๒๔ : มนฺทิร, สทน, อคาร, นิกาย, นิลย, อาลย,
อาวาส, ภวน, เวสฺม, นิเกตน, นิเวสน, ฆร, คห, อาวสถ, สรณ, ปติสฺสย, โอก,
สาลา, ขย, วาส, กุฏิ, วสติ, เคห, สทุม. (ทฺวยํ) กุฏิและวสติ ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อม
เป็นไป ถิยํ ในอิตถีลิงค์ (เคหํ) เคห ศัพท์ อนิตฺถี เป็นปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์
เทวสถาน, ศาลเจ้า ๒ : เจติย, อายตน
๒๐๘. ปาสาโท เจว ยูโป’ถ มุณฺฑจฺฉโท จ หมฺมิยํ
ยูโป ตุ คชกุมฺภมฺหิ หตฺถินโข ปติฏฺฐิโต.
๒๐๘. ปราสาท, ตึก ๒ : ปราสาท, ยูป
ปราสาทโล้น(เหมือนเตาเผาถ่าน) ๒ : มุณฺฑจฺฉท, หมฺมิย
(อีกนัยหนึ่ง เปลี่ยนเป็น “สหมฺมิยํ”) สหมฺมิยํ เรือนอันมีชานดู
พระจันทร์และเฉลียงหน้าต่าง
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI