อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 109 จาก 557 หน้า
76 อภิธานัปปทีปิกา
๑๘๗. อนูโป สลิลปฺปาโย กจฺฉํ ปุมนปุํสเก
สทฺทโล หริเต เทเส ติเณน’าภินเวน หิ.
๑๘๗. พื้นที่ชื้นแฉะ, พื้นที่มีน้ำขัง ๓ : อนูป, สลิลปฺปาย, กจฺฉ
(กจฺฉํ) กจฺฉ ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป ปุมนปุํสเก ในปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์
สทฺทโล สทฺทล ศัพท์ (วตฺตติ) ย่อมเป็นไป เทเส ในพื้นที่ หริเต
อันเขียวชอุ่ม ติเณน ด้วยหญ้า อภินเวน อันเพิ่งงอกใหม่
๑๘๘. นทฺยมฺพุชีวโน เทโส วุฏฺฐินิปฺปชฺชสสฺสโก
โย นทีมาติโก เทว, มาติโก จ กเมน โส.
๑๘๘. โย เทโส พื้นที่ใด นทฺยมฺพุชีวโน มีต้นข้าวงอกงามได้ด้วยน้ำ
ในแม่น้ำ วุฏฺฐินิปฺปชฺชสสฺสโก มีข้าวเปลือกผลิตผลด้วยน้ำฝน (โหติ) มีอยู่,
โส (เทโส) พื้นที่นั้น นทีมาติโก ชื่อว่า นทีมาติกะ(พื้นที่อาศัยน้ำในแม่น้ำทำการ
เกษตร) เทวมาติโก ชื่อว่า เทวมาติกะ(พื้นที่อาศัยน้ำฝนทำการเกษตร) กเมน
ตามลำดับ
๑๘๙. ตีสฺวนูปาทฺยโถ จนฺท- สูราโท สสฺสตีริโต
รฏฺฐํ ตุ วิชิตญฺจา’ถ ปุริเส เสตุ อาลิยํ.
๑๘๙. อนูปาที อนูป ศัพท์ เป็นต้น (อนูปศัพท์ถึงเทวมาติกศัพท์)
(วตฺตนฺติ) ย่อมเป็นไป ตีสุ (ลิงฺเคสุ) ใน ๓ ลิงค์ สสฺสตี สสฺสตี ศัพท์(วัตถุที่ตั้งอยู่
ตลอดกาล) (ปณฺฑิเตน) อันบัณฑิต อีริโต กล่าวแล้วว่าเป็นไป สูราโท ใน
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI