อภิธานัปปทีปิกา
ข้อความต้นฉบับ หน้า PDF 100 จาก 557 หน้า
สัคคกัณฑ์ 67
๑๖๘. อิสฺสา อุสูยา มจฺเฉรํ ตุ มจฺฉริย มจฺฉรํ
โมโห’วิชฺชา ตถา’ญฺญาณํ มาโน วิธา จ อุนฺนติ.
๑๖๘. อิจฉา, ความริษยา ๒ : อิสฺสา, อุสูยา (อสูยา)
ความตระหนี่ ๓ : มจฺเฉร, มจฺฉริย, มจฺฉร
โมหะ, ความไม่รู้ ๓ : โมห, อวิชฺชา, อญฺญาณ
มานะ, ความถือตัว ๓ : มาน, วิธา, อุนฺนติ
๑๖๙. อุทฺธจฺจมุทฺธฏํ จา’ถ ตาโป กุกฺกุจฺจเมว จ
ปจฺฉาตาโป’นุตาโป จ วิปฺปฏิสาโร ปกาสิโต.
๑๖๙. ความฟุ้งซ่าน ๒ : อุทฺธจฺจ, อุทฺธฏ
ความเร่าร้อน ๕ : ตาป, กุกฺกุจฺจ, ปจฺฉาตาป, อนุตาป,
วิปฺปฏิสาร37 (อยํ สทฺทสมูโห) กลุ่มศัพท์เหล่านี้ (ปณฺฑิเตน) อันบัณฑิต
ปกาสิโต แสดงไว้แล้ว (สมานตฺถา อิติ) ว่ามีอรรถเหมือนกัน
๑๗๐. มโนวิเลขสนฺเทหา สํสโย จ กถํกถา
เทฺวฬฺหกํ วิจิกิจฺฉา จ กงฺขา สงฺกา วิมตฺย’ปิ.
๑๗๐. ความสงสัย ๙ : มโนวิเลข, สนฺเทห, สํสย, กถํกถา,
เทฺวฬฺหก, วิจิกิจฺฉา, กงฺขา, สงฺกา, วิมติ
กับคำดังกล่าวก็ให้ใช้เป็นนปุงสกลิงค์ (โดยสามัญญนิทเทสนัย)
37 ปาฐะนี้ใช้เป็น วิปฺปฏีสาโร (หรือ) วิปฺปตีสาโร ก็ได้
รจนาโดยพระโมคคัลลานเถระ · แปลและอธิบายโดยพระมหาไพโรจน์ ญาณกุสโล (นิรัญรักษ์) และนายจำรูญ ธรรมดา · พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม ๒๕๕๙ · ข้อความสกัดจากหนังสือ ไม่ได้สร้างคำแปลด้วย AI